Page content

De geschiedenis van het huwelijk

De geschiedenis van het huwelijk van de 10de eeuw tot nu

In de afgelopen eeuwen en decennia is er nogal wat veranderd in de manier waarop we over het huwelijk denken en spreken. Heel vroeger, in de tiende eeuw, was het vrij onduidelijk wat de inhoud van een huwelijk was. In de meeste gevallen trouwde men omdat de ouders van het echtpaar een politieke of economische overeenkomst gesloten hadden.

Het was pas in de elfde eeuw dat er duidelijke regels ontstonden met betrekking tot het huwelijk. Volgens de kerk betrof het huwelijk een situatie waarin twee partijen elkaar het ja-woord geven. Overeenstemming was voldoende, de aanwezigheid van een priester was geen verplichting. Dit leidde tot een situatie waarin vele huwelijken in het geheim voltrokken werden, met name in situaties waarin de ouders van het echtpaar het niet met een huwelijk eens waren. In de zestiende eeuw werd besloten dat het voltrekken van een huwelijk gepaard moest gaan met de aanwezigheid van een priester en getuigen.

Tijdens de Gouden Eeuw trouwden de meeste stellen uit praktische overweging. Het was belangrijk om een stabiele familie te hebben. Het was ‘not done’ om risico’s te nemen. Trouwen wanneer er sprake was van een groot leeftijdsverschil of een groot verschil in sociale status werd afgeraden.

De zeventiende eeuw

In de zeventiende eeuw gebeurde het veelal dat gezelschappen elkaar opzochten zodat jongeren hun toekomstig partner konden ontmoeten. Dit vond meestal plaats in de vorm van dansfeesten, waarbij de jongen naar de ouders van het meisje moest om toestemming te vragen wanneer hij meer wilde van het meisje. Zodra de ouders dat zagen zitten kon het jonge stel samen ontdekken of er daadwerkelijk sprake was van een ‘klik’ en er een verkering ontstond. Wilde het stel daarna gaan trouwen? Dan kon dat met toestemming van de familie. Mannen moesten toestemming vragen tot en met hun vijfentwintigste levensjaar, vrouwen tot hun twintigste. Als de familie akkoord ging, werd de bruiloft voorbereid. Er werd een contract opgesteld met daarin de materiële verdeling. Zowel man als vrouw ondertekenden dit contract. Vervolgens ging het echtpaar naar de kerk om te huwen.

De twintigste eeuw

Opmerkelijk aan de twintigste eeuw was de leeftijd waarop met na de Tweede Wereldoorlog trouwde. Steeds jonger stapte man en vrouw in de huwelijksboot. Let wel dat trouwen past mocht vanaf de leeftijd van 21 jaar. Daarbij was het tot in de jaren zeventig dat ouders toestemming moesten geven aan een stel om te trouwen. Merkwaardig was het aantal Nederlandse huwelijken dat in Schotland gesloten werd. Vrij logisch ergens, gezien de minimale leeftijd voor een huwelijk in Schotland 16 jaar was. Daarbij kon iedere Schot, in de aanwezigheid van twee getuigen, een huwelijk voltrekken.

Het is het begin van de twintigste eeuw dat economische gronden of familiebelang een steeds kleinere rol gaan spelen. In de moderne maatschappij trouwt een stel veelal omdat men van elkaar houdt. We zijn op zoek naar een levenspartner. Daarbij zijn de principes wereldwijd soortgelijk: belangen als bezittingen en het krijgen van kinderen spelen een rol. Halverwege de twintigste eeuw komen nieuwe ideeën op gang. Dat is ook het moment dat het aantal gesloten huwelijken afneemt en het aantal scheidingen steigt. Ongehuwd samenwonen groeit in populariteit, zeker wanneer er nog geen kinderen op komst zijn.
Aan het eind van de twintigste eeuw worden de eerste homohuwelijken gesloten in ons land. Vandaag de dag zien we dat het aantal huwelijken nog steeds iets afneemt maar op een dag zal het stagneren. Het huwelijk houdt, ondanks alle overtuigingen, stand.

Comment Section

0 reacties op “De geschiedenis van het huwelijk

Plaats een reactie


*